Elif Aybüke Avcı

Ankara’da gözlerini açmış, her memur çocuğu gibi güzel yurdumuzun her yanına kalbini bırakmış, üniversiteye başlayınca sabit bi yerde kalacağını sanarken okul değiştirip ‘ben büyük denizde boğulacağım’ diye İstanbul’un haz veren kaosuna kendini bir başına atmış, kendi olabileceği bir yer, bir insan, bir müzik aramaya baş koymuş, en sevdiği parçası Daft Punk-Touch, en sevdiği şiir henüz yazılmamış ve en sevdiği şehir ailesinin yaşadığı olan, kahvesiz güne başlamayan maalesef sigarası eksik olmayan ama dişlerini düzenli fırçalayan, hayalini kurduğu İstanbul Üniversitesinde Fransızca tercümanlık öğrencisi, paran varsa harcayacaksın sevdalıysan ağlayacaksın diyerek parayı elinde tutamayan gözleri bazen yaşlı, milli içeceği rakı kabul etmiş bir Bayrampaşa kızı.