Tavşan ile sincap arkadaş oluyor!


Tavşan ile Sincap Masalı
Tavşan ile Sincap Masalı

Bir zamanlar tavşan ile sincap varmış. Tavşan, ailesiyle birlikte büyük bir ağacın kovuğundaki yuvalarında yaşarmış. Geceleri bu kovukta uyur, gündüzleri kapılarının önünde oyun oynarmış. Daha sonraları bu ağacın alçak dallarında da bir sincap ailesi yuva yapmış. Tavşan ile sincap arkadaş olup, bu ağacın dallarında hoplayıp zıplayarak oynamaya başlamışlar.

Bir süre sonra sincabın yavrusu tavşanı görmüş. Ağaçtan inmiş ve tavşanın yanına gelmiş.
– Merhaba! demiş.

Küçük tavşanın da canı çok sıkılıyormuş. Yanına bir arkadaş gelmesine çok sevinmiş:
– Merhaba! Sen de kimsin? Demiş. Sincap kendini tanıtmış:
– Ben bu ağacın üzerindeki yuvada yaşıyorum. Dalların ucundaki cevizleri görüyor musun? İşte biz onlarla besleniyoruz. Annemle babam ceviz toplamaya gidince ben de biraz oyun oynamaya çıkıyorum, demiş.

Tavşan:
– Ne güzel. Benim annemle babam da yerde yetişen kökleri topluyor. Onlar gidince ben de senin gibi sıkılıyorum, oyun oynayacak birini arıyorum. Keşke birlikte oynasak! Demiş.

Sincap bu habere çok sevinmiş:
– Bunu ben de çok isterim! O halde birlikte oynamak için bir oyun bulalım tamam mı? Diye sormuş.

Tavşan da hemen:
– Tamam, anlaştık. Hım… Bir düşünelim. Buldum, yokuş yukarı tırmanma oynayalım! Demiş.

Sincap, tamam o zaman ilk önce senin seçtiğin oyunu oynayalım. Diye cevap vermiş.

Hemen ağacın bulunduğu dağın yamacına doğru tırmanmaya başlamışlar. Tavşanın arka ayakları büyük, ön ayakları küçük olduğu için yokuş yukarı koşarken çok hızlı gidebiliyormuş. Bu yüzden ilk oyunda hep tavşan birinci gelmiş. Sincap buna itiraz etmemiş.

Öğleye kadar oynadıktan sonra yemek molası vermişler. Evlerine giderken,
– Öğleden sonra yeniden buluşalım, diye sözleşmişler. Tavşan annesinin hazırladığı yemekleri yerken gününün nasıl geçtiğini anlatmış:
– Biliyor musun anneciğim, bugün bir sincapla arkadaş oldum. Günüm çok güzel geçti.

Tavşanın annesi oğlunun arkadaş edinmesine çok sevinmiş. Gülümseyerek:
– Ne güzel! Peki birlikte neler yaptınız bakalım? diye sormuş. Küçük tavşan olup biteni anlatmış:
– Bütün gün yarış yaptık ve hep ben kazandım. Çünkü ben çok hızlıyım, demiş. Annesi,
– Galiba yokuş yukarı koştunuz, öyle değil mi? diye sormuş.
– Evet! Bayırı tırmandık. Kimse benim gibi tırmanamaz!

Annesi hafifçe gülümseyerek:
– Pekala öyle olsun bakalım. Ama kendini beğenme! Hiç kimseyi de küçük görme! Herkesin bir yeteneği vardır! Demiş. Tavşan annesinin ne demek istediğini anlamamış. Arkadaşını bekletmemek için hemen çıkmış. Sincap da çok geçmeden alçak dallardan birinin üzerinde görünmüş.

Tavşan onu görünce:
– Sincap kardeş, aşağı gelsene oyunumuza devam edelim diye seslenmiş. Ama sincabın aşağı inmeye pek niyeti yokmuş.
– Tavşan kardeş, şimdiye kadar hep senin oyununu oynadık. Şimdi biraz da sen yukarı gel de, daldan dala atlamaca oynayalım. Bu benim en sevdiğim oyundur, eminim sen de çok seveceksin, demiş.

Tavşan bu işe çok şaşırmış. “Ben ağaca çıkamam” diyememiş. Mecburen ağaca tırmanmaya çalışmış. Ama bütün uğraşmalarının neticesinde alçak dallara kadar çıkabilmiş. Oradan düşmemek için ise dala sıkı sıkıya tutunmuş.

Oysa sincap saniyeler içinde ağacın tepesine kadar çıkıyor, daldan dala zıplıyormuş. Küçük Tavşanın ise onu seyrederken bile başı dönüyormuş.

Sincap birkaç tur attıktan sonra arkadaşının yanına gelip:
– Nasıl, zevkli bir oyun değil mi? diye sormuş. Tavşan ise suratını asıp:
– Ben bu oyunu hiç sevmedim. Çok tehlikeli. Benim oyunuma devam etsek daha iyi olur. diye söylenmiş.

Sincap arkadaşının böyle davranmasına çok üzülmüş. Birlikte oyun oynayamayacaklarını anlayınca eve dönmüşler.

Küçük tavşan eve geldiği zaman annesi onun yüzünün asık olduğunu görüp şaşırmış:
– Neden seni böyle üzgün görüyorum? Yoksa canını sıkan bir şey mi oldu? diye sormuş.

Küçük Tavşan:
– Sincap çok kendini beğenmiş biri. Benim ağaca tırmanmayı sevmediğimi gördüğü halde ısrarla daldan dala atlamaca oynamak istiyor. Bana gösteriş yapıyor. Demiş.

Annesi ise muzipçe gülümseyerek:
– Galiba sen, onun üstünlüğünü kabul etmek istemiyorsun. Sana ne söylediğimi hatırlıyor musun? Hiç kimseyi hor görme herkesin bir yeteneği vardır demiştim. Sen çok erken gurura kapıldın. Evet senin yokuş tırmanma yeteneğin var ama başkalarının da farklı yetenekleri var. bunu kabul etmelisin, demiş.

Tavşan biraz düşününce annesinin ne demek istediğini anlamış.
– Sabahleyin ben de ona karşı üstünlük taslamıştım. Bu yanlıştı öyle değil mi? demiş.

Ertesi gün sincapla buluştukları zaman bir daha aynı hatayı yapmamaya dikkat etmiş. İki arkadaş birlikte çok güzel zaman geçirmişler ve koşu yarışı yapmışlar…

Bu içeriği nasıl buldunuz?

Beğen Beğen
37
Beğen
Mutlu Mutlu
20
Mutlu
Eğlenceli Eğlenceli
14
Eğlenceli
Üzgün Üzgün
2
Üzgün
Olamaz Olamaz
1
Olamaz
Kızgın Kızgın
2
Kızgın
Komik Komik
3
Komik
İlginç İlginç
1
İlginç
Dijital Derginiz
Dijital yayıncılık alanında Türkiye, yükselen bir grafik çizmektedir. Bu amaç ile profesyonel işlere imza atmak üzere yola çıktık. 5. yılımızda araştırmayı seven herkese kapımızı açtık. Sizlerde makalelerinizi dergiCE'de paylaşarak, dijital dünyada yerinizi alabilirsiniz.

Yorumlar 0

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İçerik Türünü Seçin
Kişilik Testi
Kişilik Hakkında Testler
Test
Cevaplamalı Testler
Anket
Oylamalı Seçenekler
Yazı
Biçimlendirilmiş Metinler
Puanlamalı Liste
Puanlamalı Liste
Video
Youtube, Vimeo, Vine vs
Ses/Müzik
Soundcloud, Mixcloud
Resim
GIF veya Resim