Demokratik liderliğe ihtiyacımız var!


Liderlik
Liderlik

Kürt meselesinin çözümü için hayli mesafe alındı; çözüm sürecinde kamuoyu iyimser bir beklentiye girdi. Şimdi bütün beklentimiz PKK-BDP çizgisinin “silah tehdidine dayalı siyaset” üslubundan vazgeçerek meşru siyaset düzleminde sistemin bir parçası haline gelmesi.

Beklenti büyük; buna mukabil PKK-BDP çizgisinin silahsız siyasete geçmeyi kabul edeceği hakkındaki karamsarlık giderek yoğunlaşıyor. “Bir an evvel çözümün ikinci safhasındaki iyileştirmelere geçilmezse çok fena şeyler olur” şeklinde özetlenebilecek tehditler, yıldırma taktikleri neredeyse günaşırı denebilecek bir sıklıkta toplumun sinir uçlarına yöneltiliyor.

Karakol yapılmasını engellemek maksadıyla BDP’nin organizasyonunda gösteriler yapan topluluklar ortamı geriyor. Kandil’den birbiri ardına tehdit mesajları savruluyor; ölçüsüz beyanlar havada uçuşuyor. Öcalan, mahkum sıfatıyla tutulduğu hapishaneden direktifler yağdırıyor; geçen hafta gündeme düşen, “Apo, İmralı’da basın toplantısı yapmak istiyor” haberi sinirleri iyice gerdi. Büyük bir ümit ve iyiniyetle çözümün gerçekleşmesini bekleyen kamuoyu tedirgin.

Dağdaki silahlı unsurların Türkiye’yi terkedecekleri yolundaki vaad, şark kurnazlığını hatırlatan bir hile ile yerine getirilmedi. Militan gücünü koruduğu aşikar olan PKK-BDP siyasetçileri, devleti ve hükümeti bir an evvel taviz vermeye zorlamak için toplumun sinir uçlarını fiskeleyerek baskı politikası uyguluyorlar.

Zor günler geçiriyoruz, yine dar zamanlardayız; Suriye’deki durum, hükümetin beklentileri yönünde gelişmedi. Doğudan batıya bütün Suriye sınırını kaplayan bir alanda kontrolü ele geçiren silahlı PYD unsurları sınır güvenliğini tehdit ediyor. Diğer taraftan “Gezi” adıyla başlayan fakat yurt çapında küçük çaplı ayaklanma denemelerine dönüşme eğilimi gösteren politik protestolar kesilmedi, devam ediyor. Cumhuriyet’in payitahtı Ankara’da politik gösteriler, pek manidar bir tempo ile sürüp gitmekte. Ağustos ortalarında yeni bir fitne ve ayaklanma dalgalanmasının başlayacağı yolundaki dedikodular kulaktan kulağa geziyor.

Seçimler artık kapıda sayılır ve dünya sisteminden kaynaklanan yeni bir ekonomik sıkıntının öncü dalgaları, nisbeten istikrarını koruyan ekonomik dengelerimizi tehdit ediyor. Bütün bunlara ilaveten dış siyasette Türkiye’nin yine bir yalnızlık dönemine girdiğini gösteren belirtiler artmakta.

Mısır’daki darbe konusunda haklı ve tutarlı bir tavırda ısrar eden Türkiye’yi dünya kamuoyu tek başına bıraktı.

Tablo endişe verici, birkaç yıl önceki iyimserliğimiz ne yazık ki buharlaşıp kayboldu. Girdiğimiz tehlikeli berzahta güçlü ülkelerin ve bölge aktörlerinin desteğini yanıbaşımızda hissedememek kötü bir duygu.

Bu olumsuz manzara içinde iyimserliğimizi koruyabilmek için güvenebileceğimiz tek husus, önümüzdeki genel seçimlerden yine istikrarlı bir hükümetin çıkabileceği yolundaki işaretlerdir. Bugünkü şartlar itibariyle en azından mecliste tek başına çoğunluğu kazanmış bir hükümet, elbette parçalı bir koalisyondan daha tercihe şayan bir durum.

Bir şartla: Meclisdeki sandalyelerin tamamını kazanmış bile olsa bir hükümetin gücünü belirleyen en önemli unsur, onun problem çözebilmekteki dirayet ve basiretidir netice itibariyle. Muhalefet partilerinin siyasi fetanet ve marifetini –ne yazık ki- hiç hesaba katmayarak sadece hükümet partisinden fazilet beklemek durumundayız. Yakın geleceği mümkün mertebe tahmine çalışırken bütün varını-yoğunu favori ata yatıran bir yarışseverin haline benziyor halimiz; oysa ki demokrasilerde partilerin ve liderlerin üstünde sistemin problem çözücülüğüne güven duyabilmek de çok önemlidir. Weber’in tasnifinde olduğu gibi problemlerimizin çözümünün ancak “Karizmatik” bir lidere bağlı olduğunu farketmek tatsız bir duygu.

Her tehlikeli berzahtan ancak yeni bir Atatürk’ün liderliğiyle çıkabilmeyi ummak, siyasi sistemimizin vaktinde ve dürüst seçim yapabilmekle birlikte henüz erginleşmediğini hatırlatıyor. Sıkıntılarımızı yeni Atatürklerle değil, seçimle gelen ve halkının talepleri yönünde katılımcı bir çizgi izleyen demokratik lider ve sistemle aşmayı öğrenmeliyiz.

Weber’in liderlik tasnifindeki en tercih edilebilir tip “Demokratik” önderliktir ve içimizden bu nitelikleri haiz yeni siyasi liderler çıkaramamış olmamızı bir kenara kaydedelim. Durum şöyledir: Hala o karizmatik liderin feraset ve basiretine mahkumuz.

Bu içeriği nasıl buldunuz?

Beğen Beğen
3
Beğen
Mutlu Mutlu
1
Mutlu
Eğlenceli Eğlenceli
0
Eğlenceli
Üzgün Üzgün
0
Üzgün
Olamaz Olamaz
0
Olamaz
Kızgın Kızgın
1
Kızgın
Komik Komik
0
Komik
İlginç İlginç
0
İlginç
Dijital Derginiz
Dijital yayıncılık alanında Türkiye, yükselen bir grafik çizmektedir. Bu amaç ile profesyonel işlere imza atmak üzere yola çıktık. 5. yılımızda araştırmayı seven herkese kapımızı açtık. Sizlerde makalelerinizi dergiCE'de paylaşarak, dijital dünyada yerinizi alabilirsiniz.

Yorumlar 0

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İçerik Türünü Seçin
Kişilik Testi
Kişilik Hakkında Testler
Test
Cevaplamalı Testler
Anket
Oylamalı Seçenekler
Yazı
Biçimlendirilmiş Metinler
Puanlamalı Liste
Puanlamalı Liste
Video
Youtube, Vimeo, Vine vs
Ses/Müzik
Soundcloud, Mixcloud
Resim
GIF veya Resim